Eerlijke rechtsgang...

Eerlijke rechtspraak...

De Rechter in de rechtszaal had drie maanden terug onrustig 

op zijn stoel gezeten.Hij wist wat de oorzaak was. 

Doorzitplekken op beide billen,Decubitus Jistitia. Hij voelde niet alleen pijn en jeuk, maar werd ook in zijn hart geraakt. 

Hoe kon hij toch..? Eerlijk rechtspreken kon hij eigenlijk ook niet meer.

Hoe vaak kwam hij onder de mensen? Ja, onder vakgenoten

en andere mensen die niets te klagen hadden. Die zag hij buiten zijn werk ook nog wel, maar hen waar hij op de werkvloer mee te maken had, 

waar hij het oordeel over moest vellen? Die zag hij nauwelijks buiten het rechtssysteem. Hij zou er eens op uit moeten gaan!

De eerste ontspanning had hij gevonden in een weekje Afrika. Heerlijk met z'n vrouw op safari. Wat hadden ze genoten van elkaar en de wilde natuur op de vlakte. Nauwelijks begroeide gebieden vol wild

van allerlei pluimage. 

In de  periode daarna had hij zijn vrije tijd gebruikt om de buurt te verkennen. Mensen van nabij te ontmoeten. Van winkelier tot huisvrouw. Van monteur tot huisschilder...

Zij die alleen

op het pluche zitten

oordelen over hen

die bewezen fouten

hebben begaan

Hebben last

van justitiële decubitus

Neem toch deel 

aan de samenleving!

Ontmoet mensen 

van alle pluimage

voor begrip en eerlijke rechtsgang!

Jij hebt daar zeker nu

geen last meer van...

Komt zelfs buiten de landsgrenzen

betreed ruw terrein en ontmoet 

zelfs wezens in streepjespak

welke bij ons achter tralies leven

of op straat liggen om

betrapt te worden...

Lichte winst..?

De klok

een uur vooruit draaien

of drukken

gaat sneller

dan een uur terug...

Economie gered!

SCOOP:

Miljoenen vacatures!

Ik heb mijn koel-vries-combinatie geïnstalleerd.

Kom ik tot de ontdekking dat er twee loze ruimtes

binnen de deuren zitten. Ik pak de gebruiksaanwijzing 

er bij en wat denkt u..?

Ik heb twee vacatures  gecreëerd! Er staat zelfs een 

webadres bij:

http://eskimoosvoorindekoelkast.nl

Hier kan ik een advertentie plaatsen.

Dus hierbij:

" Gevraagd: twee eskimo's om in mijn koel / 

vrieskast werkzaamheden te verrichten. Tegen kost 

en inwoning wordt u op gezette tijden gevraagd om het 

eten en eigen hoofd koel te houden Een

gekoeld flesje bier aan te geven. Voor de andere vacature 

geldt: een bakje ijs tot blokjes te hakken en in een 

aangereikt glas te werpen. Met elkaar op gezette tijden 

af en toe een doekje door de gehele ruimte

te halen. Uw eigen woonruimte dient u 's nachts ook zelf 

schoon te maken, zonder al te veel herrie."    

Bezoek mij via een site...

Op deze site sta ik regelmatig...
Klik op startpagina op button Cliënten
Via nieuws op nieuwsbrieven of via columnss
kun je meer werk van mij vinden.
De rest van de pagina omvat interesante informatie
omtrent hersenletsel en hulpverlening.

http://www.nahoverijssel.nl/page/Hulp-nodig

Alle columns van mij en anderen:

 http://www.nahoverijssel.nl/page/Columns

Herhaling van zetten...

Hebben we de kwestie Wilders net gehad,

komt Zwarte Piet weer om de hoek kijken.

Wat een ophef! Bewust met hoofdletter, want het is wat mij betreft een naam en geen kleur.

Van het verleden kunnen we leren, maar laten we er een 

sprookje van maken met een goede afloop.

... en zij leefden nog lang en gelukkig.

Kleurloos is ook zo zwart/wit

Waarom spreken we nog van een roetfilter?

Als we gezamenlijk nu eens blij zijn.

Allemaal een zonnetje op de wang!

Vreemde gedachte...

Het kan me niet koud genoeg blijven!

Ik zit op mijn werk in de huiskamer van één van de drie verpleegafdelingen.
De huiskamer heeft een doekje gehad en het ruikt er weer lekker fris.
Voor mij een leeg rekje voor de servetten, daarnaast een flinke stapel
papieren servetten met logo. Deze moeten tot een driehoek worden 
gevouwen. Het geeft de eettafel net wat meer cachet. Er is immers 
aandacht besteed. Na enige tijd komt er een revalidant aangeschuifeld.
Hij wankelt nog wat achter zijn rollator, maar voor hem is dit al heel wat,
want tien dagen terug zat hij nog in zijn rolstoel. Bij het raam aangekomen
, kijkt hij naar buiten. Draait zich om naar mij en gaat zitten in een stoel
bij het raam. Hij nipt van de koffie en prijst de dag:" Wat een zonnige dag 

vandaag, ik hoop dat de temperatuur weer wat hoger is dan gisteren!"

Ik kijk op van mijn vouwwerk, ben al halverwege, dus dat schiet op.
"Mijnheer Gerritsen, dat hoop ik ook voor u, want dan kunt u vanmiddag
nog lekker een wandeling in de tuin gaan maken of even op het terras 
gaan zitten." "Toch hoop ik zelf, dat het fris blijft. Zelfs de zon mag 
verdwijnen vandaag!" Mijnheer Gerritsen kijkt me verbaasd aan:
"Hoe dat zo dan?" Ik antwoord adrem: "Onze koelkast ging vannacht 
kapot en alles wat koud moet blijven, staat in de schuur."
We lachten er beiden om. Niet om het leed rondom het gebrek van de
koelkast, maar wel om mijn vreemde houding ten opzichte van het weer.
Wel verklaarbaar overigens, want hoe warmer het vandaag wordt,
hoe meer er weggegooid kan worden.
Nog met een glimlach op zijn gezicht stond de man op, greep
de handvatten van de rollator, ontgrendelde de handremmen en...
hij liep naar het leek, wat rechter op en iets vlugger ook.
Naar de volgende therapie. Ook lachen helpt... *

* gefingeerde naam

Rond gaan...

Cirkels

Een lijn zonder einde

Waar is het begin?

In welke hoek

moet je zoeken?

Ik denk binnenin…

N.a.v.

De cirkel - geschreven door Dave Eggers.

De Cirkel is de naam van een enorm softwarebedrijf waar de jonge Mae in dienst treedt. Al snel merkt ze dat dat meer is dan een kille organisatie: de werknemers worden niet gezien als robots of nummers maar als individuen, en omdat iedereen deel uitmaakt van een grote warme gemeenschap, wordt er heel veel prijs gesteld op deelname aan groepsactiviteiten. Mae heeft niet door wat de lezer wel spoedig begrijpt: de enorme sociale druk, het gebrek aan privacy en het blinde positivisme verhullen een organisatie die met haar geavanceerde media-technologie de maatschappij wil gaan beheersen – misschien met de beste bedoelingen, maar toch… Briljante visionaire roman, een soort update van Orwells '1984' die zijn kracht niet alleen aan de boodschap ontleent maar ook aan Eggers' inventiviteit bij de futuristische, maar zeker niet onmogelijke technologische snufjes, zoals een draadloze camera zo klein als een lolly en een in een mens geïmplanteerde 'tracking'-chip. Binnen het huidige privacy-debat een bijzonder actuele roman, maar ook daarbuiten voorbestemd een klassieker te worden.