Totaal aantal pageviews

donderdag 30 oktober 2014

Vissen in een stad...

Midden op een grasveld
gelegen tussen enkele huizen
en een flatgebouw
zat een man in regenpak
op een viskruk
De hengel uitgeworpen
op een standaard naast hem
Hij zag de dobber duiken
tussen het gras
maar toch...
Hij sloeg aan
en haalde voorzichtig binnen...
NIETS

KLIK op de LINK
voor de clue, zichtbaar in een plaatje...

http://wakkersgedichten.wordpress.com/2014/10/30/3397/


maandag 27 oktober 2014

Levensgedicht...

Levensgedicht Ivar 50 jaar
Gedicht Tineke Koster

 Ode aan Ivar Roald  24 oktober 1964 ------------24 oktober 2014

Denkend aan Ivar
Zie ik een man van 50
Sterk en kwetsbaar
Door het leven gaan
Samen met Dineke
Sven en Joran
Familie en vrienden
Die  met jou zijn meegegaan

Denken en dichten
Leven en werken
De kritische mening
Alles mag er zijn
Dat is hetgene
Wat jou heeft gevormd
Tot de mens, tot de man
Zo groots en zo klein

Jouw leven begonnen
Uit ouders zo prachtig
Kind van hun dromen
In herfstkleurentaal
Genoemd naar een schaatser
Jouw naam was bijzonder
Zo werd Ivar Roald
Het nieuwe verhaal

Denkend aan Ivar
Eerste tantezegger
Grote trots waar ik
Op pas en mee speel
Jouw lieve koppie
Gevuld met je wijsheid
Opmerkzaam en grappig
Vertederend geheel

Denkend aan Ivar,
Opgroeiend neefje
Oogoperaties
Moest je ondergaan
Jouw wijsheid en humor
Heelt pijn en onzekerheid
Want dit is het leven
Met een lach en een traan

Denkend aan Ivar
Sociale jongen
Zoon en broer
Een ware vriend
Onderzoekend en lerend
De natuur en de wereld
Vooral willen weten
Waar alles toedient

Denkend aan Ivar
Een puber zo kwetsbaar
Vechtend uit zijn coma
“IK KAN BIJNA ALLES”, …………
Een nieuwe zin
Weer moeten leren
En alles verdragen
Een toekomst met vragen
Verlies en Gewin

Denkend aan Ivar
Zie ik Dineke naast je
Jouw grote liefde
Je steun en je kracht
Sven en Joran,
Bijzondere zonen
Samen in Zwolle
Geleefd, gehoopt, verwacht.

Denkend aan Ivar,
Liefste neef van 50
Wij vieren het feest
Van jou als fijn mens
‘’ Ik kan bijna alles’’,
De zin die het maakte
Die jou wist te raken…
Denkend aan Ivar,
Geluk voor de toekomst
Is wat ik jou wens.



vrijdag 24 oktober 2014

donderdag 23 oktober 2014

Ontaard...

Hij bewaarde
wat geboortegrond
in zijn linkerzak
en in een jaszak zat
een kastanje tegen reuma
De knieën van zijn broek
waren bevlekt met smeer
uit het laadruim
waarin hij gekomen was
Zijn handen had hij
goed gewassen
Onschuldig als hij was
liet hij zijn sporen na
in het land van verblijf
"Kon er een veilige haven zijn
in het land zonder kust?"

Voor elk wat wils..?

Is iedere toekomst
wat ieder toekomt
of pijnigt iets zich af
aan wie hij wat geeft?
Loont vooroplopen 
of wacht je netjes af?
Zijn de grote graaiers
de gelukkigen
of moeten de kleintjes
vrolijk lachen
omdat het beter is
met lege handen te staan?

Wandelregels...

De pen stapt
met natte voeten
over rechte regels
Laat sporen na
op witte vloer
De route 
niet vooraf bepaalt
koerst in eigen wereld
Tot de punt
of het slotwoord

Handbereik

Met uitgestrekte armen
de handen volledig open
kan ik veel niet raken
laat staan pakken
Anderen gaan er 
gedachteloos aan voorbij
en zo blijft er toch
genoeg om naar uit te zien
Misschien groei ik nog
of rolt het in de wind
naar mij toe