Grijs is ook een kleur

Vandaag begon grijs.
Toen ik het nieuwsbulletin van 13:00 uur luisterde,
Hoorde ik de weervrouw zeggen dat
Het onbewolkt zou zijn.
Ik ben na de schoonmaak
Op de fiets gestapt
En ben de zon gaan zoeken
Heb haar niet gevonden
Woon blijkbaar in het Noorden
Daar zou het de hele dag
Bewolkt blijven.

Dit gedicht schreef ik naar aanleiding van de weblog:

http://masjinist.com/2011/11/09/somberweer/


Ik reageerde hier met het volgende gedicht:

Grijstinten
Vormen ook een kleur
In het bestaan
Al is grijs worden
Een teken van tijd
En niet van
Een stoffig leven

Veilige haven?

Schreef ik 31 oktober  nog over Mauro, de asielzoeker die uitgewezen dreigt te worden;
vandaag gaat het over de luchthaven en veel wat zich daar afspeelt.



© G.König en Ivar Wakker


LuchthavenGebukt onder dictatuur
Uit nood je oorsprong ontvlucht
Huis en haard varlaten
Familie vaarwel gezegd
Illegaal het vliegtuig genomen
Na landing de grens over gestapt
Betrapt na controle
Vrijheidszoekers worden hier geweerd
Zelfs de littekens worden niet geloofd
Hier in de eerste opvang wachten op asiel
Gekooid gevoel bekruipt me
De lucht is vrij als ik naar boven kijk
Maar niet van donkere wolken
Zij drijven veelal over
Sombere buien blijven

Ik wens u een goede vlucht
Hoop op een behouden terugkomst
Voor hen die hun heil zoeken
In den vreemde,
Hoop ik dat er
Veilige havens blijven.


http://masjinist.blogspot.com/
http://www.machinistlog.nl
http://www.spoormachinist.nl/

Natuurlijke censuur!

Zondagmiddag, nog best lekker weer. Goed om nog even te bewegen. Lekker op de fiets gestapt en richting het dorpje Windesheim gefietst. De bomen nog mooi in blad, heel veel bruin, in vele schakeringen. Helaas laat het zonnetje zich niet zien. Ik heb er flink de vaart in, zeker wind mee. Terwijl ik geniet van het droge wegdek, nader ik het groepje huizen en de kerk. Meer is het eigenlijk ook niet. Toch vind ik het altijd weer een mooie fietstocht. Een deel van het kasteel, een paar historische panden en dus de kerk - het is overigens de voormalige brouwerij van het klooster. Ik fiets het dorpje door, steek de weg over en stuur links. Op weg naar huis, noordwaarts. Windje tegen! Waait me er een blad voor de mond! Wie of wat houdt mij tegen om dit te schrijven? Thuis neem ik de iPad op schoot en ik toets mijn woorden in. De afbeelding zet ik er via de computer op.

Samen zwemmen! Komt met nieuwe app.

Sporten is gezond, leuk en goed voor de sociale contacten.
Vandaag bedacht ik iets nieuws. Ik heb het in de app store nog niet gevonden, maar wellicht is het iets voor in de toekomst!

Synchroon zwemmen:

We hebben

Allemaal

Een app

Op onze

Waterdichte IPOD

Waarop wereldwijd

Op dezelfde maat

In ieders taal

De woorden

Intrekken

Spreid

En sluiten

Te horen zijn

Een sensor

In de badmuts

Geeft aan

Wanneer

Je keren moet

Niet ieder zwembad

Is immers

Even lang

Poëzie en muziek verenigd!

Gisteravond, 3 november 2011 was het dan zover. Na anderhalf jaar wachten, werd een droom verwezenlijkt. Een serieus optreden op mijn werkplek!
Normaal treden er dan personeelsleden en (ex)revalidanten op met een lied of een muzikale bijdrage of natuurlijk een combinatie daarvan of je moet een a capella artist zijn.
Ik had een aantal gedichten voorgelegd aan de organsatoren en het idee werd enthousiast ontvangen. Zo kreeg ik drie momenten toegewezen, waarin ik dan drie gedichten kon laten horen.
Ik zal u er één niet onthouden:

Is er iemand op de wereld
Zo oud geworden
Dat hij een berg geboren
Heeft zien worden
Of tenminste de groei
Bewust heeft meegemaakt
De veranderingen heeft doorverteld
Aan de volgende generatie
Over hoe het vroeger was
Maar dat het allengs veranderde
Dat de wegen anders liepen
Of dat het water sneller is gaan stromen
Naar het dorp beneden
Dat eerst aan het einde
Van de horizon lag?

Niet zomaar een huisdier

Meerdere keren per week loop ik mijn favoriete sites op het internet af. Staat er een leuk stukje op, een mooi gedichtje of een pakkende illustratie; dan klik ik verder. Mijn brein  begint direct te werken. Ik probeer er voor mij zelf iets van te maken. Ik overdenk de woorden en maak er een nieuw gedicht over of haal een herinnering op. Bij een illustratie maak ik vaak een gedicht dat het gevoel van mij weergeeft of beschrijft wat het plaatje is. Dit moet u als lezer natuurlijk ook niet al te letterlijk nemen. Je kunt met taal zo veel...ik fantaseer er op los!

Vanmorgen

Werden

Jij en ik

Vroeg wakker

Gevangen

Niet in de armen

Van elkaar

Wist ik veel

Dat jij

Een huisdier had

Gelukkig

Lagen we goed

En hebben we het

Voor vandaag

Zo gelaten

Morgen zien we

Wel weer!

© Gedicht: Ivar Wakker
© Illustratie: http://www.veetje.be/thomas-paul/

   Veetje heeft aangegeven dat dit niet haar plaatje is, maar elders van internet heeft   geplukt. Zo maken we er allemaal gebruik van!

Wordfeud - een nieuw fenomeen

Ik heb een iPAD, dus ik kan ook het spel WORDFEUD © spelen. Dat heb ik dus geweten.Allereerst maar eens een spelletje tegen mijn zoon. Het lukte allemaal. Ik als dichter moet natuurlijk wel een woord kennen met de letters op mijn plankje. Mijn zoon had wat meer tijd nodig, maar we hadden afgesproken dat we toch niet al te lang zouden nadenken. (MAX.72 uur is de regel van het spel, maar dat vind ik dus niets!). Later ben ik via het internet gaan zoeken naar een tegenstander. Ik had er direct 3! Het hierboven afgebeelde resultaat was mijn vierde spel en dat heb ik dus gewonnen! Dit keer had ik wederom de rotletters, maar het was halverwege het spel, dus dan kun je nog wat letters speciaal bewaren voor een woord met een Q,Z,X en Y.
Ik nodig u van harte uit om samen met mij eens een spel te spelen.

                                   

Taal is geen woordenbrij,

maar voor mij

een grabbelton

met altijd prijs.